یکی از بی‌خطرترین مکانها برای تجمع کردن٬ پشت درهای بسته استادیوم آزادی است.

همیشه به هنگام دربی عده زیادی از راه یافتن به داخل استادیوم باز می‌مانند و هیچکس هم نمی‌تواند به آنها ایرادی بگیرد.

به ویژه که اینبار قرار است فقط ۷۵ هزار بلیط فروخته شود. (دلیلش را نمی‌دانم)

بنابراین می‌توانیم با هم قرار تجمعی آرام با نشانه های سبز بگذاریم.

برای ۲۲ بهمن هر شهرستانی که امکان دارد باید به تهران بیاید.

همین

همه با هم دهه فجر امسال را به دهه تحریم بانکهای دولتی و صندوق‌های وابسته به کودتاچیان تبدیل کنیم. سپرده‌های خود را از آنها بازپس بگیریم. آنها با پول خودمان گلوله و باتوم و ماشین ضد شورش می‌خرند و به جانمان می‌افتند. 

لیست سیاه: بانک‌های دولتی را که همه می‌شناسند علاوه بر آنها اضافه کنید؛ انصار٬ قوامین٬ مهر٬ تات٬ پاسارگاد٬ سینا٬ ثامن و صندوقهای کوچکتر حامی قاتلین مردم را.

روش اجرا: 

صندوق‌های نظامیان را برای همیشه و در صورت امکان بانک‌های دولتی را تا سرنگونی دولت کودتا تحریم می‌کنیم و پولمان را در جای دیگری سرمایه‌گذاری می‌کنیم. اگر تحریم دایمی برایمان مقدور نیست حداقل تا پایان دهه فجر پولمان را در هیچ بانکی نمی‌گذاریم و اگر از این مقدار هم معذوریم سرمایه‌هایمان را به بانکهایی انتقال می‌دهیم که خصوصی و غیروابسته به نظامیان و دولتی‌ها باشد.

مزایای این طرح: 

۱- این اولین طرحی است که تنها با اطلاع رسانی گسترده باعث می‌شود افراد غیر معترض هم به سبزها بپیوندند. کافی است شایع شود عده زیادی از مردم قصد خروج سرمایه‌هایشان از بانک‌ها را دارند. همه از ترس متضرر شدن به بانک‌ها هجوم خواهند برد. 

۲- این طرح در هر ابعادی اجرا شود به همان اندازه برای دشمن ضرر و برای ما پیروزیست. یعنی اگر فقط ۱۰۰۰ ٬ ۱۰۰ ٬ یا حتا ۱۰نفر آنرا انجام دهند به همان اندازه به کودتاچیان ضربه وارد شده است. و در صورتی که بیش از هزار نفر به این طرح بپیوندند زنگ خطر جدی برای سرکوبگران به صدا در می‌آید. 

۳- این طرح بی‌خطرترین و قانونی‌ترین طرح پیشنهادی سبزهاست. هرکس اختیار پول خودش را دارد. 

۴- در صورتیکه وظیفه‌ی اطلاع رسانی را بخوبی انجام دهیم می‌توانیم با همین یک حرکت٬ دولت کودتا را زمین‌گیر کنیم. 

به امید پیروزی

حالا یا باید سبز شدن قلعه‌ی نفوذناپذیرشان را تحمل کنند 

یا در قم دست به سرکوب مردم بزنند 

خوب چشمهای‌تان را باز کنید. یک هفته برای پاره کردن عکس خمینی تبلیغات کردید اما آنقدر طرفدارانتان اندک بودند که جرات نکردید تصاویر دوربین‌های دیگر را نشان دهید و به همان دوربین جلوی جایگاه اکتفا کردید. یعنی در تهران ۱۴ میلیونی تنها‌ چند هزار نفر گول ترفندهای شما را می‌خورند؟ تازه همین‌ها هم که اکثرا پایه‌ی ثابت نماز جمعه‌اند بی تبلیغات و هیاهو. چه پشت تریبون خامنه‌ای باشد چه رفسنجانی. خمینی پاره شده باشد یا نه. فکر فریضه‌ی دین‌شانند بندگان خدا نه سیاست‌ورزی. 

اما حالا خوب چشم‌هایتان را باز کنید. به فکر تدارک باتوم و گاز و گلوله‌ی کافی باشید. می‌خواهیم در تشییع آیت الله منتظری٬ جمعیت میلیونی را نشان‌تان دهیم.

ننه من که نمی‌دونم پاره کردن عکس خمینی توطئه‌ی کی بوده. 

ولی کار هرکی هست الهی ابالفضل اون یکی دستشم علیل کنه

بجای طراحی پوسترهای اینترنتی یکی نیست بیاد راهکار عملی ۱۶ آذر رو اعلام کنه؟ من یکی که آخرش نفهمیدم روز دانشجو ملت قراره چیکار کنند؛ 

راهپیمایی؟ 

تحصن؟ 

تجمع توی دانشگاهها؟ 

اعتصاب؟ 

زودتر مردم رو از سردرگمی دربیارید لطفا. 

البته شخصا با گزینه‌ی راهپیمایی مخالفم. به دلایل متعدد در روز دانشجو امکان حضور گسترده‌ی مردم در راهپیمایی منتفی است و این مسئله احتمال سرکوب شدید و نیز تبلیغ منفی علیه جنبش سبز را افزایش می‌دهد.

بیانیه شماره ۱۴ موسوی ابعاد متعددی دارد؛ 

یادآوری قیام‌های گذشته و استقامت در راه پیروزی 

بی‌اثر بودن اعمال زور و خشونت حاکمان در برابر خواست عمومی مردم 

پیشقدم بودن مردم و دانشجویان در حرکات انقلابی و پیروی سران از آنها 

دعوت به راهپیمایی ۱۳ آبان  و در عین حال پرهیز از افراط 

افشای جنجال تبلیغاتی دولت که منجر به عقب‌نشینی و امتیازدادن به بیگانگان شده 

دعوت به آمادگی برای پیروزی و افتادن قدرت به دست مردم از همین امروز 

غلبه احساس مردم بر نمایش قدرت حکومت 

اجماع بر سر قوانین فراموش شده و سپس اصلاح ایرادات قانون اساسی آن‌هم با رفتاری مصلحانه

منافق کسی ‌است که حرفی بر زبان می‌راند اما به آن اعتقادی ندارد و نیت اصلی خود را مخفی می‌سازد. 

مضحک است که امثال رسایی و بسیجی‌های مزدور٬ دانشجویان سبز و سران جنبش را منافق می‌نامند و خواستار به بند کشیدن و مجازات آنهایند. این بندگان خدا که علیرغم همه‌ی خطرات موجود حرفشان را با صدای بلند می‌گویند و حتا به قول شما تقیه هم نمی‌کنند. 

اما در مورد تمایل شما به دستگیری موسوی و کروبی دو حالت بیشتر ندارد؛ 

 ـ یا شما برخلاف خواست رهبرتان این جسارت را به خرج می‌دهید که از مجازات سران اصلاحات سخن بگویید٬ که در این صورت منافق شمایید که به دروغ ادعای پیروی از ولایت می‌کنید. 

 ـ یا اینکه انتقام گرفتن از موسوی و کروبی تمایل قلبی رهبرتان است ولی او از عواقبش می‌ترسد که آنرا به زبان نمی‌آورد. در این صورت این رهبر شماست که منافق و ترسوست. 

کدام گزینه صحیح است؟

بیایید از همین امروز روی آگاهی دانش‌آموزان کار کنیم. بیشتر ما برادر و خواهر کوچکتر یا فرزند مدرسه‌ای داریم. توجیه کردن آنها بسیار آسانتر از اقشار دیگر است زیرا به عنوان الگو به ما نگاه می‌کنند و قبولمان دارند. 

باید آنها را برای شرایط روز ۱۳ آبان آماده کنیم تا در راهپیمایی از صفوف فرمایشی جدا شده و به جنبش سبز اضافه شوند. 

اگر از امروز هیجان راهپیمایی را به آنها تزریق کنیم هرکدامشان سفیر جنبش در میان دوستان خود خواهند شد. بچه ها بیشتر از ما علایق و عقایدشان را با یکدیگر درمیان می‌گذارند. اینبار آن راهپیمایی اجباری کسل کننده برایشان جذاب می‌شود. اینبار کشاندن این کودکان و نوجوانان معصوم به خیابان‌ها می‌تواند کابوس کودتاچیان شود.

البته نباید آنها را به خطر انداخت و باید اصول ایمنی در مدرسه و در روز راهپیمایی را نیز به ایشان گوشزد کنیم. 

به امید نابودی استبداد و استکبار